Węgrów

Chroniąc najbliższych

Leokadia i Antoni Piątkowscy prowadzili gospodarstwo na obrzeżach Węgrowa. Pewnego dnia krewny Antoniego przyprowadził do nich dwóch Żydów – Mendla Kleina i nieznanego mężczyznę, zbiegłych ze zlikwidowanego przez Niemców węgrowskiego getta. Piątkowscy nie odmówili pomocy, mimo że w niewielkim domostwie mieszkali z liczną dziewięcioosobową rodziną. Przyjętym mężczyznom przygotowali kryjówkę w oborze.

Rankiem 27 stycznia 1944 roku, najprawdopodobniej na skutek donosu, niemieccy żandarmi wtargnęli do gospodarstwa. Znalezionych Żydów i domowników wywlekli na podwórze, gdzie kazali im wykopać dół. Rozpoczęli brutalne przesłuchania, nie szczędząc nawet małych dzieci, wnuków Leokadii. Widząc, że śmierć grozi całej rodzinie, Leokadia Piątkowska wzięła całą odpowiedzialność za pomoc Żydom na siebie. Została zastrzelona wraz z dwoma ukrywanymi mężczyznami. Pozostałym domownikom darowano życie. Po kilku dniach, pod osłoną nocy, rodzina Leokadii Piątkowskiej przeniosła jej zwłoki na cmentarz. Nie wiadomo, co stało się ze szczątkami żydowskich ofiar.