Opoka Duża

Osierocona

Jesienią 1942 roku w lasach wokół Annopola ukrywali się Żydzi – uciekinierzy z likwidowanych przez Niemców okolicznych gett. Apolonia i Piotr Likosowie z Opoki Dużej początkowo dostarczali im żywności i ubrań. Kiedy przyszła zima, przyjęli pod swój dach kilkanaście osób, m.in. członków rodzin Brenerów, Kestenbaumów i Chylów, a także Esterę Zakalik i Izę Ler. W opiece nad nimi pomagała nastoletnia córka Likosów – Natalia.

Rankiem 1 czerwca 1943 roku w wyniku donosu do gospodarstwa wkroczyli niemieccy żandarmi. Ostrzelali budynki, pojmali Piotra i Apolonię Likosów oraz Izę Ler, a następnie wszystkich troje zamordowali. Pozostałym Żydom oraz Natalii udało się uciec do lasu.

W obawie przed karą śmierci dziewczyna ukrywała się w różnych miejscach. Dopiero po wojnie wróciła do zniszczonego domu i pochowała rodziców na lokalnym cmentarzu.